सभ्यता, प्रकृति, आकाश र पूजा-उपासनामा भविष्यवाणी गरिएका परिवर्तन।
कलियुग पहिले नै समाप्त भइसकेको छ। यो तथ्यको पुष्टि गर्न पञ्चसखाका नामले चिनिने पूजनीय सन्तहरूले आफ्ना भविष्य मालिका ग्रन्थमा युगको अन्त्य जनाउने सङ्केतहरूको स्पष्ट वर्णन गर्नुभएको छ। ती तल सूचीबद्ध छन्:
मानव सभ्यतामा आउने परिवर्तन:
समाजका धेरै पुरुष र महिला बाँझोपनबाट पीडित हुनेछन्, जसका कारण उनीहरूलाई सन्तान हुनेछैन।
लिङ्ग परिवर्तन चिकित्सकीय रूपमा सम्भव हुनेछ र धेरै मानिसले आफ्नो लिङ्ग परिवर्तन गर्नेछन्।
सन्तानहरू धन र वासनापूर्ण इच्छाका लागि आफ्नै आमाबुबाको हत्या गर्नेसम्म पुग्नेछन्।
समाजबाट संयुक्त परिवारको परम्परा लोप हुनेछ। दाजुभाइ मात्र नभई पति-पत्नी पनि छुट्टाछुट्टै बस्नेछन्।
सन्तानहरू आफ्ना वृद्ध आमाबुबालाई त्याग्नेछन् र उहाँहरूलाई अलग बस्न वा वृद्धाश्रम (रिटायरमेन्ट होम) मा बस्न बाध्य पार्नेछन्।
मानिसहरू विभिन्न रोगबाट पीडित हुनेछन् र बाँच्नका लागि औषधिमा अत्यधिक भर पर्नेछन्।
मासु/माछा, मदिरा, सुर्तीजन्य पदार्थ र अन्य नशालु पदार्थको सेवन उल्लेख्य रूपमा बढ्नेछ।
गर्भपतन र शिशुहत्या अझ सामान्य बन्नेछ।
समाजमा विवाहबाहिरका सम्बन्ध सामान्य कुरा बन्नेछन्।
पति-पत्नीको सम्बन्धमा पवित्रता रहनेछैन।
मानव समाजले देवी-देवताको पूजा गर्न छोड्नेछ।
सन्तानहरूले आफ्ना दिवङ्गत आमाबुबाको वार्षिक श्राद्ध (पिण्डदान पूजा) गर्नेछैनन्।
सन्तानहरू आफ्ना आमाबुबाको अन्त्येष्टि संस्कारमा उपस्थित हुनेछैनन्।
विधवाहरूले मृतकको अन्त्येष्टि संस्कार गर्नेछन् र उहाँहरूलाई पवित्र अर्पण चढाउनेछन्।
पुरुष र पुरुषबीच विवाह हुनेछन्।
महिलाहरूबीच आपसमा विवाह हुनेछन्।
दाजुभाइ र दिदीबहिनीबीच विवाह हुनेछन्।
कतिपय अवस्थामा बाबुले आफ्नै छोरीसँग अनुचित (अगम्य) सम्बन्ध राख्नेछन्।
पुरुष र महिलाले पश्चिमी संस्कृतिको प्रभावमा परी अनुचित पहिरन अपनाउनेछन्, जो प्रायः उत्तेजक हुन्छ र परम्परागत मान्यताअनुसार अनुपयुक्त मानिन्छ।
पुरुषले पनि सन्तान जन्माउनेछन्।
पुरुषले अपरम्परागत केश-शैली अपनाउनेछन्, जस्तै टाउकोमाथि कपाल राखी कानभन्दा माथिको भाग खौरिने।
सानिमा र भान्जाबीच विवाह हुनेछन्।
फुपू र भतिजाबीच विवाह हुनेछन्।
सासू र ज्वाइँबीच अवैध सम्बन्ध हुनेछन्।
मामाले आफ्नै भान्जीसँग घरजम गर्नेछ।
सबै मानिसले पश्चिमी संस्कृति अपनाउनेछन् र त्यसै अनुसार पहिरन लगाउनेछन्।
विवाहित महिलाहरू निधारमा सिन्दूर र नाडीमा चुरा लगाउनेछैनन्।
कलियुगमा मानिसहरू आफ्नो पूरै आयु बाँच्नेछैनन्। अर्थात् मानिसहरूले अकाल मृत्यु भोग्नेछन्।
मानिसहरू भगवद् गीता, भागवत महापुराण र अन्य पवित्र ग्रन्थ तथा धार्मिक शिक्षालाई त्याग्नेछन् र त्यसको सट्टा काम शास्त्र वा वशीकरणको कला अध्ययन गर्नेछन्।
मानिसहरू माता तुलसी (र पवित्र तुलसीको बिरुवा) को पूजा गर्न छोड्नेछन्।
मानिसहरू स्थानीय देवता र कुलदेवी/कुलदेवताको पूजा गर्न छोड्नेछन्।
समाजमा झूट बोल्नेहरूको सङ्ख्या उल्लेख्य रूपमा बढ्नेछ।
पापपूर्ण, भ्रष्ट वा अज्ञानी व्यवहार देखाउने व्यक्तिहरू समाजमा सम्मानित वा पुरस्कृत हुनेछन्।
विवाहमा हैसियत, जात वा धर्मको कुनै विचार गरिनेछैन।
कम उमेरका पुरुषले उमेर ढल्केका महिलासँग विवाह गर्नेछन्।
विद्वान् मानिसहरूले गायत्री मन्त्र त्याग्नेछन् र जादू-टोना तथा तन्त्र-मन्त्र जस्ता अन्धविश्वास र अतार्किक मान्यतामा फस्नेछन्।
रक्षक नै भक्षक बन्नेछन्।
मानव समाजले वैदिक सिद्धान्त र धर्मको मार्ग अस्वीकार गर्नेछ।
महिलाहरू कपाल फुकाएरै हिँड्नेछन्, र युवतीहरू अनुपयुक्त पहिरन लगाउनेछन्, जसले नग्नतालाई उत्तेजित गर्नेछ।
महिलाहरू जीविकाका लागि वेश्यावृत्तिमा लाग्नेछन्।
कलियुगको अन्त्यमा देशहरूमा शासन गर्ने कोही राजा हुनेछैन।
एकातिर मानिसहरू एकादशीको दिन व्रत बसी धार्मिक भएको देखावट गर्नेछन्, अर्कोतिर अन्य दिनमा मांसाहार गर्नेछन्।
कतिपय मानिसले ‘निर्माल्य’ (भगवान जगन्नाथको पवित्र प्रसाद वा ‘महाप्रसाद’) सँगै मदिरा सेवन गर्नेछन्।
मानिसहरूमा अनुचित समयमा खाने, सुत्ने र आराम गर्ने नराम्रो बानी विकसित हुनेछ।
मानिसहरू दिनको कुनै पनि असंगत घडीमा सहवास गर्नेछन्, र त्यसले गर्भमै अजन्मा शिशुको मृत्यु निम्त्याउनेछ।
धेरै अविवाहित युवा जोडीले लुकिछिपी गर्भपतन गराउनेछन्।
पुरुषहरूले महिलामाथि दुर्व्यवहार गर्नेछन्, बलजफ्ती शारीरिक सम्पर्क गर्नेछन् र उनीहरूसँग सम्बन्ध राख्नेछन्।
सबै परिवारमा असन्तोषको वातावरण हुनेछ।
प्रकृति र पञ्चभूत (पाँच भौतिक तत्त्व) मा आउने परिवर्तन:
कोइली मध्यरातमा गाउनेछ।
आँपका रूख बेमौसममा फुल्नेछन्।
नीमका रूख बेमौसममा फुल्नेछन् र फल्नेछन्।
विभिन्न रूख असमयमै फुल्नेछन् र फल्नेछन्।
बाँसमा धान उम्रनेछ।
खेतबारीमा कीरा र शत्रुजीवको प्रकोप लाग्नेछ, जसका कारण उत्पादन शून्य हुनेछ।
धेरै ठाउँमा असमान बाली लाग्नेछ, जसले अन्नको अभाव सिर्जना गर्नेछ।
धेरै ठाउँमा खडेरी र अनिकाल देखा पर्नेछ।
चट्याङका कारण धेरै मानिस र पशुको मृत्यु हुनेछ।
सनातन धर्ममा माताका रूपमा पूजिने गाईहरूको अकाल मृत्यु हुनेछ।
मानिस र पशुमा अज्ञात रोग फैलिन थाल्नेछन्।
पृथ्वीमा चौंसठ्ठी प्रकारका महामारी फैलिनेछन्।
ऋतुहरू असमयमै परिवर्तन हुनेछन् र छ ऋतुको चक्र केवल तेह्र दिनमै अनुभव गरिनेछ।
नदीहरूमा असमयमै आकस्मिक बाढी आउनेछ।
सूर्यका किरण दस गुणा बढी तीव्र हुनेछन्।
दिनको समयमा पनि तुवाँलो र कुहिरो कायम रहनेछ।
बारम्बार चक्रवात आउनेछन्, सँगै उच्च सामुद्रिक छाल उठ्नेछन्, जसले समुद्री किनारका रेखामा उल्लेख्य परिवर्तन ल्याउनेछ।
मरुभूमिमा बाढी आउनेछ।
मुसलधारे वर्षाका कारण पहाडका टाकुरामा बाढी र पहिरो जानेछ, जसले असंख्य मानिसको ज्यान लिनेछ।
जलचर र समुद्री जीव ठूलो सङ्ख्यामा मर्नेछन्।
धेरै जङ्गली जनावर मानव बस्तीमा प्रवेश गरी क्षति पुर्याउनेछन्।
सूर्यको प्रचण्ड तापका कारण उत्तरी र दक्षिणी ध्रुवका हिउँ पग्लन सुरु हुनेछ।
भयङ्कर डढेलोका कारण लाखौं जनावरको जीवन सङ्कटमा पर्नेछ।
बारम्बार आउने भूकम्पको शृङ्खलाले संसारका धेरै भागलाई लगभग दैनिक रूपमा निरन्तर हल्लाउनेछ र मानवजातिमा विनाश मच्चाउनेछ।
स्यालहरू दिनमै कराउनेछन्।
भालेको कलँगीको रङ रातोबाट सेतो हुनेछ।
वैशाख महिनामा, अर्थात् अप्रिल वा मे तिर पनि कमलका फूल फुल्नेछन्।
सबैतिर धुवाँ छाउनेछ, जसले दृश्यता घटाउनेछ।
बादल फुट्नेछन्, जसले पहाडमा मात्र नभई समथर भूभागमा पनि वर्षा गराउनेछ।
प्रत्येक महिना पृथ्वीका कुनै न कुनै ठाउँमा आँधीबेहरी, चक्रवात/भूमरी आदि देखिनेछन्।
धेरै नयाँ र पहिलेदेखि निष्क्रिय रहेका ज्वालामुखी सक्रिय हुनेछन्।
चन्द्रमाका किरण धमिला देखिनेछन्।
सूर्यका किरण अत्यन्त प्रचण्ड हुनेछन्।
दुर्लभ तेह्र दिनका पक्ष (पखवाडा) का चक्र बारम्बार आउनेछन्।
आकाशबाट बारम्बार उल्कापिण्ड खस्नेछन्।
औंसी (अमावस्या) र सङ्क्रान्ति (सूर्यको एक राशिबाट अर्को राशिमा प्रवेश) एकै दिन पर्ने घटना दुर्लभ हुन्छ; तथापि यो बारम्बार देखिनेछ।
पूर्णिमा र सङ्क्रान्ति (सूर्यको एक राशिबाट अर्को राशिमा प्रवेश) एकै दिन पर्ने घटना दुर्लभ हुन्छ; तथापि यो बारम्बार देखिनेछ।
औंसीमा सूर्यग्रहण र पूर्णिमामा चन्द्रग्रहण एकै पक्षभित्र देखिनेछ।
अनपेक्षित समयमा सूर्य र चन्द्रमाको वरिपरि अप्राकृतिक प्रभामण्डल (कोरोना) देखिनेछ।
ग्रह र नक्षत्रको असामान्य गति बारम्बार देखिनेछ।
सूर्यका किरण दस गुणा बढी तीव्र हुनेछन्।
ग्रहहरूको गतिको वेगमा बारम्बार परिवर्तन आउनेछ।
ग्रह र नक्षत्र आफ्नो निर्धारित स्थानमा स्थिर रहनेछैनन्।
सात दिन र सात रातसम्म सूर्य र चन्द्रमा देखिनेछैनन्, र पृथ्वीले पूर्ण अन्धकार भोग्नेछ।
अन्ततः भगवान कल्किले नयाँ सूर्य, नयाँ चन्द्रमा र नयाँ नक्षत्रको स्थापना गर्नुहुनेछ।
धेरै मन्दिरमा चट्याङ पर्नेछ।
कतिपय ठाउँमा चट्याङका कारण मन्दिरका ध्वजा जल्नेछन्।
विभिन्न मन्दिरमा चोरी र तोडफोड यति व्यापक हुनेछ कि मूर्तिहरू पनि चोरी हुनेछन्।
मानिसहरू मन्दिरभित्रै पनि दुष्कर्म गर्नेछन्।
धेरै पुजारीले मासु र मदिरा सेवन गरेपछि मन्दिरमा पूजा गर्नेछन्।
धेरै दर्शनार्थी पनि मासु र मदिरा सेवन गरेर मन्दिर जानेछन्।
धेरै मन्दिर र आध्यात्मिक केन्द्रमा आध्यात्मिकताको वातावरण रहनेछैन।
देवी-देवताको उपस्थिति हुँदाहुँदै पनि मन्दिरको सुरक्षा र सम्भारमा बेवास्ता गरिनेछ।
धेरै ठाउँमा देवताको पूजा हुनेछैन।
यी सबै पापपूर्ण र दुष्कर्मका कारण देवी-देवताले आफ्ना मन्दिर त्याग्नेछन्।
धेरै मानिसले भौतिक लाभ र जीविकाका लागि गुरु परम्पराको दुरुपयोग गर्नेछन्।
गुरुहरू शास्त्र-पुराण (धर्मग्रन्थ र पवित्र ग्रन्थ) बारे अनभिज्ञ हुनेछन्।
कतिपय मानिसले जादू-टोना र तन्त्र-साधना गरी आफूलाई गुरु भन्नेछन्।
भूत-प्रेत झारफुक गर्नेहरू समाजमा महान् गुरुका रूपमा सम्मानित हुनेछन्।
केही नाममात्रका गुरु समूहले मासु र मदिरा सेवनको प्रवर्धन गर्नेछन्।
तथाकथित उच्च जातका मानिसले जाल र लौरो लिई माछा मार्न सुरु गर्नेछन् र कसाईको भूमिका लिन पनि हिच्किचाउनेछैनन्।
ब्रह्मचारीहरू अब ब्रह्मचर्यको पालना गर्नेछैनन्।
मानिसहरू आमाबुबाले राखिदिएको नाम परिवर्तन गर्नेछन् र आफूलाई ठाकुर वा महापुरुषको दर्जामा महिमामण्डित गर्न सन्त, स्वामी, दास, महाराज जस्ता उपाधि जोड्नेछन्।
केवल सुन्तला रङका वस्त्र र भगवा पहिरन लगाएरै आफूलाई गुरु भन्नेछन्।
उनीहरू वन काट्न हिच्किचाउनेछैनन् र सपनामा दिव्य सन्देश पाएको बहाना बनाई यो कार्यलाई जायज ठहराउँदै आफ्नो झूटो महिमा फैलाउनेछन्।
स्वघोषित गुरुहरूले आफ्नै शिष्यासँग विवाह गर्नेछन् र उनीहरूलाई आफ्नी सहचारिणी भन्नेछन्।
तथाकथित गुरुहरूले आफूलाई भगवानको अवतार घोषित गर्नेछन् र आफ्नै महिमा गाउनेछन्।
हातमा नक्कली शङ्ख र चक्र देखाई आफूलाई भगवान कल्कि भन्दै मानिसलाई लुट्नेछन्।
आफूलाई गुरु भन्दै पनि उनीहरू आफ्ना शिष्यका पत्नीलाई व्यभिचारमा फसाउन बाध्य पार्नेछन्।
आफूलाई गोपाल (भगवान कृष्ण) र महिला शिष्यालाई गोपी (गोपालिका) भन्दै आफ्नो कामवासना पूरा गर्नेछन्।
आफूलाई भगवान नारायण भन्दै, मुक्तिको प्रलोभन देखाई गुरुहरूले शिष्यलाई दैनिक व्यक्तिगत सेवा गर्न बाध्य पार्नेछन्।
जटा पालेर आफूलाई सन्त घोषित गर्नेछन् र मानिसलाई लुटिरहनेछन्।
अशिक्षित, अज्ञानी र अल्छी मानिसहरू आफूलाई भगवानका सेवक भन्नेछन् र काँधमा जनै लगाई निर्दोष मानिसलाई ठग्नेछन्।
गुरुहरूले धनाढ्य मानिसहरू छानी आफ्ना शिष्य बनाउनेछन्।
आफूलाई गुरु भन्नेहरू शिष्यको धन प्रयोग गरी विलासिता र सुखभोगमा लिप्त हुनेछन्।
तथाकथित गुरुहरूले वैकुण्ठ (दिव्य धाम) मा स्थानको झूटो आश्वासन दिई शिष्यलाई लोभ्याउँदै भेटीको बहानामा नगद, सुन, चाँदीका गहना आदि निकाल्नेछन्।
केही गुरुहरूले विभिन्न प्रलोभनद्वारा सुन्दरी महिलालाई फकाई शिष्या बनाएर आफ्नो कामवासना पूरा गर्नेछन्।
भविष्य मालिकामा पञ्चसखाले दृढतापूर्वक घोषणा गर्नुभएको छ कि कलियुगको समाप्तिमा यी सबै प्रत्यक्ष सङ्केत देखिनेछन्। यी परिवर्तनका कारण सबै कुरा उल्टोपाल्टो हुन थाल्नेछ। आज हामी यसमध्ये धेरै सङ्केत देखिरहेका छौं। थोरै मात्र अझै प्रकट हुन बाँकी छन्। निष्कर्षमा, यो स्पष्ट छ कि कलियुग समाप्त भइसकेको छ, र हामी अहिले कलियुग र सत्ययुगको सन्धिविन्दु — जसलाई युग-सन्ध्या (गोधूलि) वा सङ्गम युग भनिन्छ — को साक्षी बनिरहेका छौं।
जय श्री माधव
यसलाई पण्डित जीका आफ्नै शब्दमा सुन्नुहोस्, प्रश्नोत्तर एपमा 200+ सत्र खोज्नुहोस्, वा सम्पूर्ण ग्रन्थ निःशुल्क डाउनलोड गर्नुहोस्।